Fotografia i film

Ludzie rysowali i malowali otaczający ich świat od czasów prehistorycznych. W X w. arabscy astronomowie używali pierwszych ciemni optycznych, w celu obserwacji Słońca bez narażania oczu. Od XV w. pomysł ten wykorzystywali artyści, w celu dokładnego odwzorowywania swoich obrazów na płótnie. Jednakże dopiero wynalezienie w XIX wieku aparatu fotograficznego umożliwiło ludziom tworze- ^^| nie dokładnych replik rzeczy, które widzieli. Ciemnia optyczna (camera obscura) jest skrzynką lub zaciemnionym pokojem, do którego światło przechodzi przez malutki otwór, tworząc obraz na przeciwległej ścianie. Możesz zrobić własną ciemnię optyczną. W XVIII w. ludzie zaczęli zdawać sobie sprawę, że niektóre związki chemiczne są czułe na światło i ulegają zmianie pod jego wpływem. Odkryli, że materiały pokryte tymi substancjami mogą zapisywać padający na nie obraz światła. Pierwszą w świecie fotografię zrobił w 1826 r. francuski fizyk, Joseph Niepce (1765-1833). Wykorzystał on ciemnię optyczną w celu przeniesienia obrazu na płytę ze stopu cyny z ołowiem, antymonem i miedzią. Płytę tę pokrył czułą na światło substancją zwaną bituminem. Utworzenie niewyraźnego obrazu zabrało osiem godzin. Czas, w którym światło pada na płytkę fotograficzną lub film, nazywany jest czasem naświetlania. Techniki fotograficzne Niepce'a udoskonalił jego wspólnik, Louis Daguerre (1789-1851). Do 1839 r. Daguerre był w stanie uzyskać wyraźne fotografie przy czasie naświetlania wynoszącym tylko 20 minut. Jego zdjęcia zwano dagerotypami i stały się one, zwłaszcza portrety, bardzo popularne. Jednakże ludziom pozującym do portretu trzeba było przytrzymywać klamrami głowy, żeby zapobiec poruszeniu. Metalowe płytki były bardzo drogie, a zdjęć nie można było kopiować.

kody kreskowe # Sprężarki # lampy sufitowe # agregat prądotwórczy