Koncepcje naukowe
Nauka jest procesem gromadzenia wiedzy i poszukiwania odpowiedzi na pytania o otaczający nas świat i rządzące nim prawa. Dziś nauka podzielona jest na różne dziedziny, takie jak chemia lub biologia. Lecz w starożytności ludzie nie dostrzegali różnic między naukowymi a innymi formami poznania. Wielu kwestiom, które obecnie uznajemy za problemy naukowe, dawano wyjaśnienia religijne lub filozoficzne. Niewielu pradawnych uczonych znamy z imienia, lecz pozostały dowody ich osiągnięć. Jedną z pierwszych cywilizacji w historii świata był starożytny Egipt. Początki jej sięgają ponad 5000 lat w przeszłość, a istniała ona przez ponad 3000 lat. Egipcjanie byli bardzo praktyczni, szczególnie wyspecjalizowali się w budownictwie i rzemiośle. Wśród nich byli też wielcy myśliciele, zajmujący się teoriami i pojęciami dotyczącymi otaczającego ich świata. Egipscy kapłani-astronomowie "używali" położenia Księżyca i gwiazd jak gigantycznego zegara do opracowania kalendarza świąt religijnych. Umożliwiło im to coroczne określanie czasu wylewów Nilu. Powodzie te były najważniejszym wydarzeniem dla rolnictwa. Wykorzystali również swoją wiedzę o gwiazdach do opracowania kilku kalendarzy Pierwszy kalendarz, dzielący rok na 365 dni, został wprowadzony przez Egipcjanina zwanego Imhotep. Mezopotamia (dzisiejszy Irak i Syria) była kolebką wielu cywilizacji starożytnych, m.in. Sumeru i Babilonii. Rozkwit Sumeru sięga około 4000 r. p.n.e. Sumerowie wyspecjalizowali się w astronomii i matematyce, budowali olbrzymie świątynie zwane ziguratami. Posługiwali się tzw. pismem klinowym. Był to zalążek pisma, w którym głoski były reprezentowane częściej przez abstrakcyjne symbole niż obrazki. Sumerowie używali dwóch systemów liczenia. Jeden był systemem dziesiętnym, a drugi bazował na częściach sześćdziesiątych. Rozkwit cywilizacji Babilonii trwał w Mezopotamii przez ponad 1300 lat, od 1900 r. p.n.e. Astronomowie babilońscy zajmowali się obserwacjami zaćmień Słońca, Księżyca oraz planet Wenus i Merkury. Nazwali konstelacje imionami swych bogów i podzielili niebo na strefy. Później stało się to podstawą astrologii greckiej.
# # #
