Technologie

Odkąd ludzie zaczęli kupować i sprzedawać towary, potrzebne im były pomoce do liczenia. Jedną z najwcześniejszych maszyn do dodawania było liczydło, wynalezione około 5000 lat temu w Babilonie (tereny należące obecnie do Iranu i Iraku). W roku 1614 John Napier (1550-1617), szkocki matematyk, opracował tablice logarytmiczne. Zasada ich działania polegała na tym, że każdej liczbie przyporządkowana była specjalna liczba, zwana logarytmem. Dzięki logarytmom znacznie uproszczono i przyspieszono wykonywanie skomplikowanych obliczeń, które wcześniej były utrapieniem rachmistrzów czy astronomów. Dzięki tablicom logarytmicznym łatwo znajduje się przybliżone wartości złożonych działań matematycznych. Przekonani o tym, że dzięki maszynie staną się bogaci, ojciec i syn zainwestowali w nią znaczne pieniądze. Jednak przeciwko ich wynalazkowi wystąpili zarówno urzędnicy, obawiający się, że mogą stracić pracę, jak i pracodawcy, którzy woleli płacić niskie pensje pracownikom, niż kupić kosztowną maszynę Pascala. Charles Babbage (1792-1871), syn bogatego bankiera z hrabstwa De-von w Anglii, był bardzo utalentowanym matematykiem. Zastanawiały go błędy w tablicach logarytmicznych Napiera. W roku 1821 rozpoczął prace nad "maszyną różnicową", niezwykle dużą i skomplikowaną maszyna do automatycznego obliczania logarytmów. Jednak wykonanie elementów maszyny na tyle precyzyjnie, aby uniknąć błędów w obliczeniach, okazało się nader trudne. Rząd brytyjski przez ponad dziesięć lat finansował przedsięwzięcie Charlesa Babbage'a, w końcu jednak stracił cierpliwość i odciął dopływ gotówki. Następnie Babbage opracował projekt maszyny analitycznej, która miała wykonywać wiele różnych obliczeń. Współpracująca z nim matematyczka, Ada Lovelace (1815-52), opracowała dla tego urządzenia szereg programów, zapisanych na kartach perforowanych.

# # #