Technologie

Mieszkańcy starożytnej Grecji posługiwali się opowieściami o swoich bogach w celu wyjaśniania różnych zagadkowych spraw. Na przykład, bóg morza Posejdon był znany z tego, że rozładowywał swoją złość, powodując trzęsienia ziemi. Jednak od VI wieku p.n.e. ludzie zaczęli szukać bardziej praktycznych i prawdopodobnych wyjaśnień tego, co się wokół nich działo. Aby zdobyć tę wiedzę, zadawali wiele pytań, dokonywali obliczeń i dokładniej obserwowali otaczający świat. Platon jest uważany za prekursora filozofii nowożytnej. Urodził się w Atenach, a studiował pod kierunkiem innego znanego filozofa, Sokratesa. Mając 30 lat, Platon zdecydował się wyjechać za granicę. Zwiedził wiele krajów śródziemnomorskich i spotykał innych filozofów. Wrócił do Aten w roku 388 p.n.e., a w roku następnym założył szkołę zwaną Akademią, która stała się słynna w całej Grecji. Akademia działała przez ponad 900 lat, do chwili jej zamknięcia przez cesarza rzymskiego, Justyniana, w roku 529 n.e. Idealistyczną filozofię Platona znamy dzięki przekazom arabskim. Była ona bardzo ważna dla późniejszych myślicieli, ponieważ łączyła myślenie naukowe religią i filozofią. Platon dowodził, że wszystko, co postrzegamy naszymi pięcioma zmysłami (wzrok, słuch, smak, węch i dotyk), jest jedynie wrażeniem zewnętrznym. Wierzył, że prawdziwe jest to, czego nie widzimy, co jest rozważane przez nasze dusze. Stanowiło to podstawę myśli średniowiecznej. Choć poglądy Platona miały duży wpływ na późniejszych filozofów i uczonych, dziś są uważane za sprzeczne z nauką opartą na eksperymentach. Platon nie prowadził badań, gdyż uważał, że są przeszkodą w poszukiwaniu czysto teoretycznej wiedzy. Na przykład wierzył, że ruch planet można lepiej zrozumieć dzięki rozmyślaniom, niż obserwacji. Podkreślał role matematyki jako klucza do wiedzy, odmiennie niż Archimedes (patrz obok), jednak nie interesował się jej praktycznym wykorzystaniem.

# # #