Technologie

Francuz, Charles Pravaz wynalazł w 1853 r. strzykawkę do wstrzykiwania lekarstw do naczyń krwionośnych lub mięśni. W 1987 r. inny francuski lekarz, Jean-Louis Brunet, opatentował urządzenie mocowane do strzykawki w celu pobierania próbek krwi. Urządzenie automatycznie zamyka igłę w momencie wyjęcia jej z ciała pacjenta. Redukuje to ryzyko zetknięcia się lekarzy i pielęgniarek z krwią zakażoną wirusami niebezpiecznych chorób, takich jak AIDS czy żółtaczka. W 1903 r. holenderski lekarz, Willem Einthoven (1860-1927), wynalazł elektrokardiograf. Mierzy on i zapisuje pracę serca. Używany jest do wykrywania nieregularności wskazujących na chorobę serca. W 1924 r. za ten wynalazek Einthovenowi przyznano Nagrodę Nobla. Elektrokardiograf wytwarza fotograficzny zapis impulsów serca, nazywany elektro-kardiogramem (EKG). W 1918 r. francuscy naukowcy pod wodzą Pierre'a Langevina (1872-1946) stworzyli system hydrolokacyjny zwany sonarem. System ten wysyła wiązki fal dźwiękowych, które odbijane są przez każdy napotkany przez nie obiekt. Zespół odbić tworzy obraz obiektu. Sonar instalowany był w łodziach podwodnych i nawodnych okrętach, w celu wykrywania innych jednostek. W latach 50. zasadę tę wykorzystał w medycynie szkocki lekarz, łan Donald. Odkrył on możliwość obserwacji kształtu ciała nienarodzonego dziecka i jego narządów wewnętrznych, poprzez przesyłanie impulsów ultradźwiękowych przez brzuch matki. Proces ten, zwany ultrasonografią (USG), wykorzystywany jest do badania stanu zdrowia nie narodzonych dzieci. W 1929 r. amerykański inżynier, Philip Drinker, zaprojektował urządzenie zwane respiratorem lub żelaznymi płucami, które pomagało ludziom mającym kłopoty z oddychaniem. Składa się ono z nie przepuszczającej powietrza skrzyni, obejmującej ciało pacjenta od szyi w dół. Zmiany ciśnienia wewnątrz skrzyni powodują wdychanie i wydychanie powietrza z płuc.

# # #