Technologie

Duńczyk, Yaldemar Poulsen (1869 -1942), zaprojektował w 1898 r. przodka magnetofonu. Stworzył maszynę, zwaną drutofonem, zamieniającą fale dźwiękowe na wzór magnetyczny zapisywany na drucie. W celu odtworzenia dźwięku, drut nawinięty na cylinder przesuwano przez szczelinę elektromagnesu. Wywoływało to lekkie impulsy elektryczne, które odpowiadały nagranym dźwiękom. Impulsy te zamieniane były w fale dźwiękowe, słyszalne w słuchawkach. Magnetofon odniósł sukces handlowy dzięki wynalezieniu' plastikowej taśmy. Została ona wprowadzona na rynek w 1935 r. przez niemiecką firmę AEG. Taśma pokryta była cząsteczkami magnetycznymi. Magnetofon był lekki i niewielki, pozwalał na dokonywanie dłuższych nagrań niż na płycie. W 1982 r. holenderska firma Philips i japońska Sony wyprodukowały pierwsze odtwarzacze płyt kompaktowych. Na płycie kompaktowej dźwięk zapisywany jest jako informacja cyfrowa w postaci malutkich wgłębień. Wiązka lasera omiata wgłębienia i informacja zamieniana jest na sygnały elektryczne, a następnie na drgania. Laserowy czytnik i płyta nie stykają się, dlatego też płyta nie ulega zużyciu. Jest ona także odporna na zadrapania i kurz. Płyta kompaktowa może pomieścić około godziny muzyki. W 1987 r. wprowadzono cyfrowe taśmy dźwiękowe (digital audio tapes - DAT). Są one o połowę mniejsze od poprzednich kaset magnetofonowych, jednakże można na nich nagrać po dwie godziny muzyki na każdej stronie. Dźwięk zapisywany jest na tych taśmach w postaci kodu cyfrowego. W 1889 r. asystent Thomasa Edisona, Charles Batchelor, eksperymentował z łączeniem obrazu filmowego i dźwięku. Przez dalszych ponad 40 lat inni wynalazcy, często związani z nowym przemysłem filmowym, wymyślali metody synchronizacji obrazu i dźwięku.

lion anti alergic system # tytanium # Hurtownia rtv agd # cb radio radom